Waarom jouw 'ja' tegen de ander eigenlijk een 'nee' tegen jezelf is (en hoe je de weg terugvindt)

Herken je dat? Je partner vraagt je om nog snel iets te regelen, je collega schuift een extra taak op je bureau, of een familielid doet een dringend beroep op je tijd. Je voelt de spanning in je lijf al oplopen. Je zenuwstelsel schreeuwt nee. Maar voordat je het weet, hoor je jezelf alweer vriendelijk zeggen: "Natuurlijk, ik pak het wel op."

Je doet het om de harmonie te bewaren, om conflicten te voorkomen en omdat je de sfeer in de ruimte feilloos aanvoelt. Maar zodra het woord je mond verlaat, zakt de moed je in de schoenen. Je bent doodmoe, je eigen emmer loopt over, en het schuldgevoel knaagt.

Lieve vrouw, dit pleasegedrag is geen zwakte of gebrek aan ruggengraat. Het is een diep overlevingsmechanisme.

Het zenuwstelsel dat altijd 'aan' staat

Wanneer je bent opgegroeid in een omgeving waarin je constant op eieren moest lopen – bijvoorbeeld door een onveilige thuissituatie of de dynamiek van emotioneel misbruik – leert je systeem zich razendsnel aanpassen. Dit noemen we ook wel de fawn traumareactie. Je rationaliseert de behoeften van anderen om jezelf veilig te houden. Als de ander maar tevreden is, ben jij veilig.

Het resultaat op de lange termijn?

• Je leeft constant op de automatische piloot.

• Je zenuwstelsel staat chronisch in de 'vecht- of vluchtstand, verstijven en vleien’.)

• Je raakt de verbinding met je eigen lichaam en intuïtie volledig kwijt.

Je bent zo druk met het managen van de energie en emoties van de mensen om je heen, dat je simpelweg bent vergeten wie jíj eigenlijk bent en wat jíj nodig hebt.

Wat probeert je lichaam je te vertellen?

Stilstaan voelt vaak te onrustig. Dus ga je maar door. Je zorgt, je regelt en je houdt alle ballen hoog. Maar je lichaam begint te protesteren. Chronische spanning in je schouders, een onrustige ademhaling, extreme vermoeidheid of een hoofd dat nooit stilstaat zijn luide signalen. Het zijn de noodremmen van je systeem.

Heling ontstaat niet door nóg harder je best te doen om perfect te zijn. Heling begint wanneer je durft te vertragen en gaat luisteren naar wat er zich onder die drang om te pleasen schuilt. Welke pijn of angst probeer je te bedekken door altijd de lieve, behulpzame vrouw te zijn?

De weg terug naar je Zelf

Het doorbreken van dit patroon is een proces van laagjes afpellen. Het vraagt om een holistische blik: we moeten niet alleen snappen wáárom je aan het pleasen bent (met je hoofd), maar juist ook voelen wát er in je lichaam en je energie gebeurt als je een grens wilt stellen.

Stap voor stap mag je leren dat:

1. Een grens een daad van zelfliefde is. Je beschermt jouw energie, zodat je van daaruit weer écht kunt verbinden in plaats van leeglopen.

2. Schuldgevoel er mag zijn. Zodra je nee gaat zeggen, gaat je innerlijke kind in de alarmfase. Dat schuldgevoel is simpelweg een oude herinnering die zegt: "Pas op, dadelijk vinden ze je niet meer lief." Je mag leren dit gevoel te dragen zonder er direct naar te handelen.

3. Je veilig bent bij jezelf. Je hoeft de harmonie buiten jezelf niet meer te redden ten koste van de harmonie binnenin jezelf.

Je hoeft het niet alleen te dragen

Het loslaten van oude patronen en overlevingsmechanismen kan spannend en eenzaam voelen. Maar je hoeft dit diepgaande proces niet alleen te doorlopen.

Herken jij jezelf in dit verhaal en voel je aan alles dat het tijd is om te stoppen met pleasen en te starten met leven? Met de Wielwerkmethode kijken we samen naar jouw gedachten, emoties, energie en lichaam. Zo brengen we de stroom weer op gang, precies daar waar het nu vastloopt.

Voel je welkom om een gratis kennismakingsgesprek in te plannen in mijn veilige praktijkruimte. Dan onderzoeken we samen hoe jij weer écht kunt thuiskomen bij jezelf.

Ben je aan het einde van de dag vaak doodmoe, maar ligt je hoofd op je kussen te tollen? Heb je vaak last van een oppervlakkige ademhaling, een strakke kaak of een constant gevoel van innerlijke onrust?

Als pleasegedrag jouw tweede natuur is geworden, leef je waarschijnlijk al jaren in de overlevingsstand. Je weet met je hoofd wel dat je vaker 'nee' moet zeggen en beter voor jezelf moet zorgen. Maar zodra het moment daar is, neemt je lichaam het over en zeg je tóch weer 'ja'.

Hoe komt dat toch? Het antwoord ligt niet in je gebrek aan wilskracht, maar diep verscholen in jouw zenuwstelsel.

Waarom pleasen een biologische stressreactie is

Je hebt vast wel eens gehoord van de vecht- of vluchtreactie‍ ‍en verstijven bij angst en stress. Maar er is nog een vierde reactie, die bij chronische stress of een onveilige jeugd ontstaat: de vlei (of please/ fawn) reactie.

Wanneer jouw zenuwstelsel gevaar of afwijzing signaleert, kiest het de veiligste route: de ander tevreden houden. Jouw biologische computer denkt: 'Als de ander blij is met mij, ben ik veilig en word ik niet verlaten.'

Het probleem? Als je dit jarenlang doet, raakt je sympathische zenuwstelsel (het gaspedaal) chronisch overprikkeld. Je lichaam maakt continu stresshormonen aan zoals cortisol en adrenaline. Je staat constant op scherp, scant de ruimte op de emoties van anderen, en raakt volledig de verbinding met je eigen lichaam kwijt. Praten alleen is dan vaak niet genoeg; je zenuwstelsel moet op celniveau gaan ervaren dat het weer veilig is.

Het medicijn: Je parasympathische zenuwstelsel activeren

Om te herstellen van pleasegedrag moeten we de switch maken naar het parasympathische zenuwstelsel (de rem). Dit is het deel van je zenuwstelsel dat zorgt voor rust, vertering, herstel en — heel belangrijk — innerlijke veiligheid.

Pas wanneer je zenuwstelsel écht kalmeert, ontstaat er in je brein weer ruimte om te voelen: wat wil ik nu eigenlijk zelf? In mijn praktijk gebruik ik hier, naast de psychosociale therapie, twee prachtige, zachte tools voor: Dru Yoga en Yoga Nidra.

Hoe Dru Yoga de blokkades in je hart opent

Dru Yoga is de yoga van het hart. Het kenmerkt zich door vloeiende, zachte bewegingen en gecontroleerde ademhaling. Juist voor vrouwen die veel pleasen is dit een verademing:

• Verzachten in plaats van presteren: Dru yoga nodigt je uit om te verzachten en je lichaam te voelen, je emoties en energie. Het werkt met de 5 kosha’s. (je fysieke laag, je energetische laag, je emotionele laag, je gedachtenlaag en de laag van gelukzaligheid).
  

• Emoties loslaten: Door de specifieke Energy Block Release reeksen help je je lichaam om blokkades op te heffen, zowel fysiek, emotioneel, energetisch als op de gedachtenlaag. Van je overprikkelde hoofd, terug in je voeten.

Hoe Yoga Nidra je zenuwstelsel een 'reset' geeft

Als Dru Yoga de beweging is, dan is Yoga Nidra de ultieme stilte. Yoga Nidra wordt ook wel 'slaapyoga' genoemd, maar je slaapt niet. Je bevindt je in de magische staat tussen waken en slapen in.

Tijdens een Yoga Nidra sessie lig je comfortabel stil en word je door mijn stem meegenomen op een reis door je lichaam. Dit brengt je zenuwstelsel in een diepe rust.

• Diepe hersengolven: Je hersengolven zakken naar de thèta- en delta-staat. Dit is de staat waarin diepe psychologische en fysieke rust plaatsvindt.

• De ultieme veiligheid: Je hoeft even hélemaal niets. Niemand wil iets van je, je hoeft voor niemand te zorgen. Je zenuwstelsel krijgt de boodschap: ik ben nu veilig.

• Nieuwe programmering: Via een Sankalpa (een positief besluit in de tegenwoordige tijd, zoals: 'Ik ben veilig bij mezelf') planten we een nieuw zaadje in je onderbewustzijn, dat de drang om te pleasen van binnenuit verzacht.

Kom thuis in je eigen lichaam

Herstellen van pleasegedrag is een weg van buiten naar binnen. Door psychosociale therapie te combineren met lichaamsgericht werk via Dru Yoga en Yoga Nidra, pakken we het patroon bij de wortel aan: in je hoofd, je hart én je zenuwstelsel.

Ben je klaar om de spanning los te laten en de weg terug naar jezelf te bewandelen? Je bent heel erg welkom in de praktijk.

Als je ingrijpende dingen hebt meegemaakt — of dat nu een eenmalige gebeurtenis is, een onveilige jeugd, of de subtiele uitputting van emotioneel misbruik — slaat je lichaam deze herinneringen als het ware op. Trauma zit namelijk niet alleen in je hoofd; het zit vastgeketend in je cellen en je zenuwstelsel.

Veel vrouwen die trauma met zich meedragen, merken dat praten alleen vaak niet genoeg is. Je kunt rationeel heel goed begrijpen wáárom je bepaalde patronen hebt (zoals pleasegedrag of de controle willen houden), maar je lichaam blijft reageren met angst, alertheid of juist totale verdoving.

Hoe helpt Yoga Nidra hierbij? Deze eeuwenoude 'slaapyoga' doet iets wat reguliere therapievormen vaak niet lukt: het herstelt de biologische veiligheid in je lichaam, zonder dat je het trauma hoeft te herbeleven.

Trauma kaapt je zenuwstelsel

Wanneer je trauma oploopt, raakt je zenuwstelsel ontregeld. De 'overlevingsknoppen' (vechten, vluchten, verstijven of vleien (pleasen) blijven chronisch ingedrukt. Je amygdala — de alarmcentrale in je brein — scant 24/7 de omgeving op gevaar. Je leeft constant in de hoogste versnelling, óf je vlucht in een soort emotionele verdoving (dissociatie) om de pijn maar niet te hoeven voelen.

Dit maakt dat gewone meditatie of stilzitten soms doodeng is voor vrouwen met trauma. Zodra het stil wordt, vliegen de gedachten en lichamelijke sensaties alle kanten op. Het zenuwstelsel voelt de stilte als onveilig.

Waarom Yoga Nidra wél werkt bij trauma

Yoga Nidra is uniek omdat het een systematische, stapsgewijze methode is die je zenuwstelsel aan de hand meeneemt. Je hoeft helemaal niets te presteren; je ligt alleen maar comfortabel op een matje onder een dekentje.

Dit is waarom Yoga Nidra zo ontzettend effectief is bij traumaverwerking:

1. Geen herbeleving nodig

Bij veel traumatherapieën moet je terug naar de pijnlijke herinnering. Bij Yoga Nidra hoeft dat niet. We werken niet met het verhaal, maar met de spanning die het verhaal heeft achtergelaten in je lijf. Je omzeilt het logische denkbrein en zakt rechtstreeks af naar het onderbewustzijn, waar de diepe spanning mag ontladen.

2. Je traint de 'toeschouwer' in jezelf

Tijdens de sessie word je begeleid om sensaties, emoties en gedachten te observeren zónder dat je erin wordt meegezogen. Je leert dat je de emotie wel hébt, maar dat je de emotie niet bént. Dit creëert een veilige afstand (de-identificatie). Je ontdekt een diepe, innerlijke plek in jezelf die altijd al heel, veilig en onbeschadigd is gebleven.

3. Het herstelt de verbinding met je lichaam (interoceptie)

Trauma zorgt er vaak voor dat we 'uit ons lichaam vluchten' omdat het daar te onrustig voelt. Yoga Nidra brengt je via een systematische bodyscan heel zachtjes weer terug in je fysieke jas. Je leert je lichaam weer bewonen op een tempo dat voor jouw systeem veilig voelt.

4. Diepe neurologische rust

Doordat je hersengolven vertragen naar de thèta- en delta-staat, krijgt je overprikkelde alarmcentrale (de amygdala) eindelijk het signaal: 'Het is oké, je bent nú veilig.' Pas in deze staat van diepe rust krijgt het lichaam de kans om de vastgezette stresshormonen af te breken en het zenuwstelsel te herprogrammeren.

Als je het traject ‘terug naar je zelf’ bij mij volgt, krijg je onbeperkte toegang tot mijn beveiligde login, waarbij je allerlei ontspanningsoefeningen vindt waaronder Nidra yoga. Hiermee kun je zelf thuis Nidra yoga beoefenen.

Holistische traumaheling

In mijn praktijk geloof ik in de kracht van de totale driehoek: je hoofd, je hart en je lichaam. Door psychosociale therapie (volgens de Wielwerkmethode) te combineren met de diepe, herstellende werking van Yoga Nidra, geven we jouw zenuwstelsel de zachtheid en veiligheid die het zo verdient.

Voel je dat de spanning in je lijf vastzit en wil je ervaren hoe het is om écht diep te ontspannen en te helen? Je hoeft het niet alleen te doen.

Wees welkom voor een gratis waardegesprekin mijn praktijk, dan kijken we samen wat jouw systeem op dit moment nodig heeft.

Ik weet nog zo goed dat ik deze gedachte zo vaak had. Er waren thuis ruzies en het zou dan mijn schuld zijn, maar ik had geen flauw idee wat ik dan gedaan zou hebben. Toch moest ik als enige mijn excuses aan gaan bieden.
Het voelde alsof ik altijd chronisch te overgevoelig was. Ik lag dan in bed maar te malen over wat ik dan gezegd zou hebben of gedaan zou hebben waardoor dit ontstaan was.

Pas jaren later kwam ik erachter dat dit fenomeen gaslighting heet.
Dit is enorm schadelijk voor je zelfvertrouwen en kan diep ingrijpen in je psyche.
Als kind van een narcistische ouder kun je continue op het verkeerde been worden gezet. Als ik aangaf dat iets pijn deed, werd ik uitgelachen.

Toen ik de moed vond om met mijn ouders te breken kwamen deze twijfels ook weer ten volle omhoog, maar deze keer wist ik. Het lag niet aan mij!

Je kunt zo enorm aan jezelf gaan twijfelen, maar je bent niet gek en het ligt niet aan jou. Je bent niet te gevoelig. Je mag leren om via je lichaam weer te gaan vertrouwen op wat jij écht voelt, zonder dat je de goedkeuring van je ouders nodig hebt om te mogen bestaan.

Ik begeleid je graag op jouw proces terug naar je zelf.

ɪᴇᴅᴇʀᴇᴇɴ ᴠᴇʀᴢᴏʀɢᴅ ᴢɪᴊɴ ᴇɪɢᴇɴ ᴛᴜɪɴᴛᴊᴇ.... ᴛᴏᴄʜ?!

Zit jij weleens in de tuin van een ander te wroeten?

Onkruid wieden.
Nieuwe zaadjes planten.
Snoeien.
Water geven.

Omdat jij ziet dat het tuintje van de ander er eigenlijk niet zo goed bij ligt?

Misschien herken je dat.
Je geeft advies.
Je denkt mee.
Je probeert problemen op te lossen.
Je helpt alvast voordat iemand überhaupt om hulp heeft gevraagd.

Want ja… jij ziet wat er moet gebeuren.

Maar wat gebeurt er eigenlijk als jij steeds in de tuin van een ander aan het werk bent?

Misschien ontneem je die ander wel de mogelijkheid om zelf te ontdekken wat er nodig is.

Omdat jij misschien zo gewend bent geraakt om verantwoordelijkheid te dragen voor wat eigenlijk niet van jou is.

En dan is er nog de andere kant:

Hoe is het met jouw eigen tuin?
Zit daar een stevig hek omheen?
Of kan iedereen zomaar binnenlopen?

Mogen anderen er ongevraagd in wroeten?
Mogen ze jouw bloemen vertrappen?

Of gooi jij misschien zelf het hek open zodra iemand iets van je nodig heeft?

Als je als dochter van een emotioneel onbeschikbare of narcistische ouder van jongs af aan hebt geleerd om veel verantwoordelijkheid te dragen, kan het heel vanzelfsprekend zijn geworden om voor anderen te zorgen.

En als je dat jarenlang hebt gedaan, kan het zomaar je manier van leven worden.

Totdat je merkt hoeveel energie het je eigenlijk kost... Dit herken ik zelf maar al te goed.

Je raakt gefrustreerd omdat iemand jouw advies niet opvolgt.

Je blijft maar meedenken over het probleem van een ander.

Je voelt je verantwoordelijk voor hoe iemand zich voelt.

En ondertussen raakt jouw eigen tuin steeds verder op de achtergrond.

Dus misschien is het tijd voor een andere vraag:

In welke tuin zit ik nu?
Wat is van mij?
Wat is van de ander?
Waar eindigt mijn verantwoordelijkheid?

En waar begint die van jou?

En misschien nog wel belangrijker:
Waarom vind ik het zo moeilijk om iemand anders zijn eigen tuin te laten verzorgen?

Want soms zit onder het redden, helpen en oplossen een deel in jou dat ooit iets heel belangrijks heeft geleerd:

"Als ik zorg dat het met iedereen goed gaat, blijft het veilig."

Dat deel heeft je waarschijnlijk ooit enorm geholpen.

Maar wat je vroeger hielp om je staande te houden, kan je later ook behoorlijk in de weg gaan zitten.

Dan gaat het niet alleen om weten dat je "meer bij jezelf moet blijven".

Dan mag je onderzoeken wat er onder jouw neiging om te redden, te zorgen en verantwoordelijkheid over te nemen eigenlijk schuilgaat.

En daar kunnen delenwerk, lichaamsbewustzijn en zelfcompassie ontzettend waardevol in zijn.

Dus… hoe staat het vandaag met jouw eigen tuintje?

En misschien nog één vraag:
Wie zit er op dit moment in jouw tuin te wroeten?

Terug naar jezelf begint soms met het hek weer even dichtdoen.